Ev alışverişi için ortak liste açtık, aynı deterjandan üç tane almıyoruz
İki kişi eve dönerken eksik var diye alışveriş yapıyorduk. Listeyi alınan şeyi işaretleyecek kadar basit tutunca çalıştı.
DEMİŞKEN KEŞFET
İki kişi eve dönerken eksik var diye alışveriş yapıyorduk. Listeyi alınan şeyi işaretleyecek kadar basit tutunca çalıştı.
Kart hareketleri önümde ama cüzdandan çıkan küçük paralar kayboluyor. Her simidi telefona yazmaya da üşeniyorum.
Sabahın çok erken saatindeki sefer uygundu ama oraya ulaşmak ayrıca masraf oldu. Artık bilete bakarken evden çıkış saatini de yazıyorum.
Eksik tutarı kapatmak için aldığım şey çekmecede duruyor. Kargo parasını görünce rahatsız olup gereksiz ürüne para vermek tuhaf bir hesapmış.
Aylık hesap düzenliydi ama aidat, sigorta yenilemesi derken bazı aylar dağılıyordu. Tarihleri bir yerde görünce önceden pay ayırmaya başladım.
Kitap uygun ama tek kitap alınca kargoyla aynı paraya geliyor. Sırf sepet dolsun diye okumayacağım kitap almak da istemiyorum.
Birimiz hediyeyi seçip sonra kişi başı tutarı yazınca bazen plan dışına çıkıyor. Önce üst sınır konuşmak daha rahat ama söze nasıl girilir?
Kilogram fiyatına bakıp alıyorum ama evdeki saklama alanını hesaba katmıyorum. İki kişilik evde her ürünü büyük almak mantıklı gelmemeye başladı.
Hepsi bir kutuda, mürekkebi silinen de var. Dijital kopyayı ürün adına göre ayırmak iş görüyor mu? Asılları da tutacağım.
Kim bilet aldı, kim yemeği ödedi diye günler sonra hatırlamaya çalışmıyorduk. Sadece ortak olanları yazdık; kişisel alışverişleri listeye sokmadık.
Su ısıtıcısının kapağı kapanmıyor, kendisi çalışıyor. Parçası bulunursa yaptıracağım. Yeni fiyatına bakmak kolay, tamir için nereye soracağımı bulmak zor.
Aynı rafta boylar değişince ucuz sandığım ürün daha pahalı çıkabiliyor. Her alışverişte hesap makinesi açmıyorum; etiketteki kilogram ya da litre kısmına bakıyorum.
Paçası uzun diye iki yıldır elim gitmiyormuş. Yeni pantolon bakarken fark ettim. Tadilat fiyatını sorup yaptırmak benim için daha iyi çıktı.
Aylarca ağırlaştıkça büyük para birikiyor sanıyordum. Yine de markette kullanınca çekmece rahatladı. Artık biriktirmek yerine yanımda götürmeye çalışıyorum.
En büyük sürpriz kahve değil, küçük market alışverişleri oldu. Liste yapınca ilk ayda yaklaşık yüzde 18 daha az harcadım.
Banka hareketlerini üç ay geriye taradım. Tek tek önemsiz görünen dört abonelik toplamda ciddi bir tutara çıkmış.
Plansız alışveriş sepeti sizde de büyüyor mu?
Özellikle küçük elektroniklerde hem alıcıyı hem satıcıyı rahat ettiren yöntem nedir?
Fiziksel zarf yerine ayrı hesaplarda haftalık tutar ayırdım. Kalanı görmek karar vermeyi kolaylaştırdı.
Görsel hedef, otomatik aktarım veya ay sonu kalan tutar?